Noghtenegah

خبر فوری:

در حالی که نگاه جامعه بین‌المللی و مخصوصا رسانه‌های غربی به تحولات ژئوپلیتیک خاورمیانه و بحران‌های آبراه‌ها(باب المندب و هرمز) دوخته شده است، مقرهای احزاب و نیروهای سیاسی کوردهای ایرانی در استان سلیمانیه هدف حملات موشکی قرار گرفت؛ رویدادی که در امتداد یک قرن ستم سیستماتیک حاکمان مرکزی و استمرار سیاست‌های سرکوبگرانه قابل تحلیل است.

به گزارش نقطه نگاه، گزارش‌ها حاکی از آن است که مقرهای مربوط به هموطنان کوردهای ایرانی در استان سلیمانیه در اقلیم کردستان عراق، هدف حملات موشکی قرار گرفته و شعله‌های آتش و دود از این مناطق به آسمان برخاسته است.موشکباران کوردهای ایرانی در اقلیم کردستان؛

این رویداد بار دیگر ثابت می‌کند که رژیم‌های حاکم بر ایران از دوران پهلوی گرفته تا حکومت کنونی همواره برای سرپوش گذاشتن بر بحرانهای عمیق و خشم روز افزون داخلی، فرار از پاسخگویی در برابر مطالبات برحق ملیتهای ایرانی و ایجاد انحراف در افکار عمومی، به ترفندهای جنگ‌افروزانه و نمایش قدرت در خارج از مرزها روی می‌آورند.

ستم و غضب تاریخی روا داشته شده بر هموطنان کورد در یکصد سال گذشته، در کنار سرکوب خونین سایر اقشار و اقوام مانند هموطنان بلوچ، موج گسترده اعدام‌ها و سرکوب مداوم درون‌مرزی، زنجیره‌ای پیوسته از سیاستهای استبدادی و فاشیستی است که تازگی ندارد.

در سالهای نه چندان دور ما شاهد اینچنین حملات به مقرهای ارتش آزادی بخش ایران، که شاخه نظامی سازمان مجاهدین خلق بود ، بوده ایم .حمله‌ موشکی‌به کمپ‌لیبرتی مقر مجاهدین خلق در ۱۴تیر۱۳۹۵

آنزمان به فرماندهی قاسم سلیمانی جنایاتی شکل گرفت که هنوز بعداز سالها ابعاد آن برای افکار عمومی جهان مخفی مانده .

تناقض پرهزینه مماشات غرب با حقوق بشر مخصوصا درباره ایران:

، نکته قابل تأمل در این میان، نقش سکوت و سیاست مماشات غرب در قبال این جنایات است. دولت‌های غربی به بهانه‌ی منافع راهبردی، معاملات سیاسی و امنیتی، و چشم‌پوشی عمدی بر کارنامه سیاه حقوق بشری حاکمیت ایران، عملاً دست دستگاه سرکوب را در داخل و خارج از مرزها باز می‌گذارند.

وقتی جامعه جهانی چشم خود را بر روی نقض سیستماتیک حقوق بشر در ایران می‌بندد، رژیم حاکم جری‌تر شده و با خیال آسوده از عدم واکنش جدی غرب، به موشکباران و ترور مخالفان و هموطنان منتقد در اقلیم کردستان دست می‌زند. «نقطه نگاه» بار دیگر تأکید می‌کند که تا زمانی که سیاست مماشات غرب با دیوارهای استبداد ادامه داشته باشد، چرخه‌ی سرکوب داخلی و تنش‌آفرینی منطقه‌ای نیز متوقف نخواهد شد.